Anonsa Kadar
Anonsa Kadar -Selam. -Selam -Oturabilir miyim? -Tabi. -Okumanı böldüm sanırım, özür dilerim. -Hayır, önemli değil. Okumuyordum zaten. Dalmışım gitmiş. -O hissi bilirim. Lisedeyken edebiyat hocamız zorla her ay bir kitap okuturdu. Ben de aynı şekilde dikkatimi kaybederdim. -Beni kimse zorlamıyor. Uçağı beklemekten çok sıkıldığım için vakit geçsin diye elimde ne varsa kullanıyorum. Ama kulağım hep anonslarda. Sen? Bologna’da mı yaşıyorsun? -Hayır, neden ki? -Ah, ben oraya gidiyorum diye seni de öyle düşünmüşüm pardon. Sanki havalındaki herkes aynı yere gidiyormuş gibi. Adım İlkay bu arada. -Yeşim ben de. Memnun oldum. Ben Hamburg’a gidiyorum. İstanbul’da yaşıyordum fakat annem müzik eğitimim için beni oraya gönderdi. ...