Elimi Tut
Elimi Tut * Saat gece üç sularıydı. Hannah, kafasını yastığını koymuş yüzüstü uyuyordu. Gördüğü kâbusun ter içinde bıraktığı alnında bir soğukluk hissetti aniden. Gözlerini açtığı anda da ağzı sert bir şekilde kapatıldı. Maske takmış bir adam eliyle Hannah'nın ağzını tutuyor ve susturuculu silahını alnına dayamış ona bakıyordu. Ses değiştirici kullanıyordu. Fısıldadı. -Sakin ol. Ağzını kapatan eli ısırmaya çalışıyorö ses çıkartabilmek için bir aralık yakalamayı deniyordu. Adam silahı daha da sert bastırdı. -Sakin ol dedim! Eğer en ufak bir ses çıkartırsan önce seni sonra da abini öldürürüm. Anladın mı beni? Soğukkanlı kalması gerektiğinin farkındaydı. Yaşadığı bu olağanüstü hayatın ona öğrettiği belki de tek faydalı şey olmuştu bu. Sakin karar alabilmek. -Şimdi elimi yavaşça çekeceğim ve sen sessiz olacaksın değil mi? Anladığını belirtmek için gözlerini sıkıca kapayıp açtı. Adam onayı alınca elini yavaşça Hannah'nın ağzından çekti ve onu saçından tutarak kaldı...