Bakış Açısı
Bakış Açısı Arthur Warren Keyfim yerindeydi. Çünkü aşağıya göz gezdirdiğimde davetlilerimin de keyiflerinin yerinde olduğu gözüküyordu. Zaten olmamaları için de bir sebep yoktu. Davet benim malikânemde yapılıyordu. Hiçbir masraftan kaçınmamıştım. Giriş katında geniş bir alan vardı. Ortada üzerleri kırmızı örtüler ile süslenmiş küçük masalar bulunuyordu. Kenarda da içki servisi yapılıyordu. Misafirlerim masaların kenarlarında oturarak veya ayakta durarak arkada hafif müzik eşliğinde bir yandan içkilerini içiyor, bir yandan da sohbet ediyorlardı. Herkes gayet sakin duruyor ve kendilerini sohbetin akışına bırakmış gözüküyorlardı. Gözüm Henry'ye takıldı. Kendisi bir gazeteciydi. Yani, ücreti karşılığında benim hakkımda güzel yazılar yazan bir tanıdık da diyebilirim. Uzun boylu, kel, koyu tenli bir adamdı. Lacivert bir takım elbise giymişti. Kendisinden hiç haz etmesem de iş gereği davet etmiştim. Onu sevmememin sebebi açıktı, para karşılığı normalde yapmayacağı şeyler yapması. So...